ဒါဟာ အခ်စ္တဲ့လား

ဂရိဒ႑ာရီမွာ ဇုစ္နတ္မင္းၾကီးဟာ တစ္ခါသားက်ေတာ့ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႕ လူသားကို ႏွစ္ျခမ္းခြဲပစ္ျပီး ကမၻာရဲ႕ တစ္ေနရာစီကို လႊတ္ပစ္လုိက္တယ္လုိ႔ ဆိုတယ္။ အဲ့ဒီကတဆင့္ ညာျခမ္းက အမ်ိဳးသားျဖစ္ျပီး ဘယ္ျခမ္းက အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္သြားသတဲ့။ သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ဟာ ခႏၱာကိုယ္ကို ျပန္ဆက္ဖုိ႔ အတြက္ ျပန္ရွာျပီး ေပါင္းဖက္ၾကရတယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ အဲ့ဒါက တဆင့္ အိမ္ေထာင္မႈ ဆုိတာ ျဖစ္လာတာပါတဲ့။ ဒါဟာ ယံုတမ္းစကားတစ္ခုလို ျဖစ္ေနေပမယ့္ အေသအခ်ာ ေလ့လာရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အျမင္အရေတာ့ စံုတြဲတစ္တြဲရဲ႕ ေပါင္းဖက္မႈကို သူက ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ေဖာ္ျပတာလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆုိေတာ့ မတူတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္၊ စိတ္ႏွစ္ခု၊ စရိုက္ႏွစ္မ်ိဳး ဒါေတြကို တစ္မ်ိဳးတည္း ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရတာဟာ အႏုပညာလည္း ဆန္လွပါတယ္။ ဒီထက္ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာရရင္ေတာ့ ခ်စ္ရတယ္ ဆုိတာကလည္း အင္မတန္မွ ဆန္းၾကယ္တဲ့ လူသားဆန္းမႈ၊ ရင္ခုန္သံ နီးစပ္မႈကို ထုဆစ္ေပးတဲ့ ပန္းပုဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတာမုိ႔ပါ။